Το Κυνήγι των λύκων της Λουίζ Μισέλ (1830-1905), που μεταφράζεται εδώ ολόκληρο, είχε χαθεί από το 1891 μέχρι την κριτική αποκατάσταση του ολοκληρωμένου κειμένου το 2018. Είναι ένα μυθιστόρημα σύντομο, βίαιο, βασισμένο σ’ ένα μήνυμα –πρέπει να ξέρουμε όχι μόνο να πεθαίνουμε αλλά και να σκοτώνουμε– και σ’ ένα τραγούδι: τα «Τέσσερα μαχαίρια». Ένα φρενήρες μυθιστόρημα της τρομοκρατίας, στο οποίο δεσπόζει η αγάπη για τον άνθρωπο και η αγάπη για τον θάνατο, ένα κολασμένο κυνήγι που ενώνει μυθοπλασία, ιστορία, επικαιρότητα, μεγάλους μύθους και κοσμογονικά οράματα. Με ιδίωμα ρυθμικό και πολύγλωσσο, η Λουίζ Μισέλ, εγκατεστημένη στο Λονδίνο από το 1890, ονειρεύεται το «φάντασμα του Μάη» να επιστρέφει, το αίμα της Κομμούνας να ζητά εκδίκηση, τους κυνηγημένους να εξεγείρονται ενάντια στους κυνηγούς, τη Γη να μεταμορφώνεται.
Ελάτε, το κυνήγι των ανθρώπινων λύκων άρχισε, είναι η γιορτή των κόκκινων γάμων!
Ελάτε, εσείς που σας βασάνισαν τις μανάδες κρατώντας σας στις φυλακές, για να παρατείνουν την αγωνία τους.
Ελάτε, οι παράνομοι που σκοτώνετε για να ζήσετε, αφού η αχρεία η κοινωνία σάς βάζει τη λεπίδα στο χέρι.
Ελάτε, οι κλέφτες, οι ληστές, οι χαφιέδες που ζείτε απ’ το ανθρώπινο αίμα, επειδή έτσι σας έκαναν.
Ελάτε, το κυνήγι των λύκων άρχισε.
Ελάτε, ελάτε όλοι, θύματα και δήμιοι, γιατί όλοι θύματα είναι, σκοτώστε όσους σας έστρεψαν τον έναν ενάντια στον άλλον.
Σκοτώστε τους λύκους που ανοίγουν με τα μυτερά τους δόντια το λαρύγγι του ανθρώπινου κοπαδιού.
Του ανθρώπινου κοπαδιού που μπαίνει υπάκουα στο σφαγείο, αντί να χιμάει σύσσωμο στον σφαγέα.
Ελάτε, κι ο κόσμος θα γίνει ελεύθερος.
